اين ياد داشتها يه يه آدم محکوم به مرگه که تا يه سا عت ديگه خود کشي ميکنه . . . ×××××××× سپیده را در یاد. . . عشق را در دل و آسمان را در آبی دارم. . . و پرواز بی کرانه ی بودن من است. . . و آغاز اینجاست . . .پرواز سرخط بودن من است. . . و من آماده ی پروازم . . .
××××××××××××
مهم نیست که رویاهای کودکی منو می دزدین یا به لحن ترانه های بچگی ام می خندین می دونم به زودی در زیر عبور این لحظه های پر شتاب مدفون میشم.
